Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

گفتگو با «نجات بهرامی» درباره‌ همراهی آمریکا با امارات بر سر جزایر سه‌گانه ایرانی


۱۳۹۱/۴/۱۰ - ۸:۰۵

اشتراک گذاری در بالاترین
اشتراک گذاری در خوشمزه
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در فرندفید
اشتراک گذاری در توییتر
ایمیل کردن این مطلب


بامدادخبر – روز چهارشنبه (۲۷ ژوئن-۷ تیر)، باراک اوباما، رییس‌جمهور ایالات متحده در دیدار با محمد بن زائد آل نهیان، ولیعهد امارات متحده عربی، بیانیه‌ای مشترکی را امضا کرد و در آن از «ابتکارعمل» این امیرنشین، برای حل اختلاف بر سر جزایر سه‌گانه‌ی تنب بزرگ و کوچک و بوموسی میان ایران و امارات، از طریق «گفت‌وگوی مستقیم، دیوان بین‌المللی دادگستری، یا دیگر مجامع مربوطه بین‌المللی» پشتیبانی کرد.

بیانیه‌ای که تکرار موضع دو ماه قبل مارک تونر، معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به حساب می‌آمد که در بیانیه‌ای پس از سفر محمود احمدی‌نژاد به جزیره‌ی ایرانی بوموسی، این سفر را باعث «پیچیده‌تر شدن» موضوع دانسته بود.

در ارتباط با موضع اخیر دولت آمریکا و رییس‌جمهور این کشور درباره‌ی جزایر سه‌گانه‌ی ایرانی، گفتگویی ترتیب داده‌ایم با نجات بهرامی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی مقیم ایران.

آقای بهرامی که عضو گروه دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال دانشگاه‌های ایران نیز می‌باشد، در گفتگو با بامدادخبر تاکید می‌کند که «که بزرگ‌ترین خط قرمز مردم ایران تمامیت ارضی و چشم دوختن بیگانگان به خاک کشورشان است.»

بامدادخبر: اخیرا مواضعی که دولت آمریکا و برخی دولتهای دیگر در ارتباط با مسئله اختلاف ایران و امارات بر سر جزایر ایرانی اتخاذ می‌کنند، تا حدی متفاوت از مواضع قبلی آنهاست و حتی جانبداری از امارات محسوب می‌شود. به نظر شما دلیل آن چیست؟

نجات بهرامی: طبیعی است که آمریکا و دیگر کشور‌ها در وهله اول تابع سیاست‌هایی هستند که منافع ملی آن‌ها را تامین نماید و در این مورد هم مسأله جزایر ایرانی بالقوه می‌تواند تبدیل به یک برگی شود که رقبای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ایران در شرایط خاص با آن بازی کنند و احیانا در جاهایی دیگر امتیازاتی از این طریق کسب کنند. البته چنین مسأله‌ای معمولا در زمانی اتفاق می‌افتد که کشوری خاص در انزوای سیاسی و بین المللی قرار داشته و در چنین مواقعی اگر این کشور در منطقه‌ای حساس قرار گرفته باشد و ساختاری چند قومیتی هم داشته باشد، علاوه بر ادعاهای ارضی که از جانب همسایگان مطرح می‌شود، معمولا سروصدای تجزیه طلب‌ها هم در مناطق مرزی بلند می‌شود که اغلب از جانب‌‌ همان همسایگان تغذیه مالی و فکری می‌شوند.

اینکه پرونده این جزایر باید در مجامع بین‌المللی بررسی شود، آیا جانبداری از امارات است؟ چون بیانیه مشترک آمریکا و امارات صرفا تاکید بر این نکته است.

بله. از این نظر جانبدارانه است که این پرونده یک بار با شکایت چند کشور عربی از ایران در شورای امنیت مطرح شده بود و ادعای این کشور‌ها از جانب شورا مردود اعلام شده بود. اینکه ابرقدرت دنیا تمایل دارد برای بار دوم این پرونده باز شود، در واقع پیروزی دیپلماسی امارات محسوب می‌شود و کاملا هم جانبداری آمریکا از آن کشور است. اگر چه بعد از آن ماجرا، امارات بیش از شورای امنیت به دادگاه بین‌المللی امید بسته است، اما به نظر من اصولا نباید ایران حتی با ارجاع به دادگاه لاهه هم موافقت کند چرا که از هر نظر بخواهیم نگاه کنیم مسأله قابل بحثی وجود ندارد.

ادعاهای شورای همکاری خلیج فارس در این باره تا چه اندازه موثر است؟ آیا این بیانیه‌ها که همه ساله تکرار می‌شود، می‌تواند به ایجاد حقوقی برای امارات منجر شود؟

شورای همکاری خلیج فارس عمری کوتاه‌تر از ماجرای جزایر ایرانی دارد و حتی توافق نامه ایران با شیخ شارجه هم قبل از وجود دولتی به نام امارت تدوین شده است. به همین دلیل تا زمانی که پس از هر ادعایی که مطرح می‌شود، نقض آن ادعا از سوی ایران در اسناد رسمی ثبت شود یا به مراجع بین‌المللی ارجاع گردد، حقی در حقوق بین‌الملل برای امارات در نظر گرفته نمی‌شود. اما اگر بعد از چند ادعا ایران ساکت بماند، این می‌تواند برگ برنده‌ای باشد که ادعا کنند ایران از پافشاری خود در فلان تاریخ دست برداشته است. بیانیه‌های شورای همکاری خلیج فارس و مذاکرات رسمی امارات با دیگر کشور‌ها که اتفاقا با شدت تمام در حال انجام است و حتی پول‌هایی که این کشور و دیگر اعراب در حوزه‌های فرهنگی و رسانه‌ای هزینه می‌کنند، کاملا موثر است مگر اینکه اولا ایران به هیچ روی با هیچ ادعایی موافقت نکند، که خوشبختانه تاکنون چنین بوده است، و ثانیا اقتدار ملی و منطقه‌ای ایران به دوران شکوه خود بازگردد.

این اقتدار که اشاره کردید آیا تا حدی مبهم نیست؟ به عبارت دیگر، زمانی که حقوق بین‌الملل شفافی وجود دارد، چرا اقتدار یک کشور از این جهت باید مهم باشد؟

باید توجه داشت که اقتدار و البته مشروعیت یک حکومت در عرصه داخلی و خارجی، عملا باعث رفع بسیاری از مشکلات مرزی و منطقه‌ای برای آن کشور است و واقع‌گرایی در سیاست بین‌الملل ایجاب می‌کند که چندان به مسائل انتزاعی و نیمه واقعی دلخوش نباشیم. هم اکنون حکومت ایران بر دشمنی با امریکا و اسراییل تاکید می‌کند و از سویی سیاست شیعه‌گرایی و تقابل با کشوری چون عربستان را پیش می‌برد. در چنین شرایطی طبیعی است که آن‌ها هم از برگ‌های برنده خود در جهت مقابله به مثل استفاده کنند. اسراییل شاید بخواهد با استفاده از اهرم اقوام بر ایران فشار وارد آورد و عربستان دست به تحریک و تجهیز عواملی چون جندالله بزند. یک ذهن تخیلی و آرمان‌گرا شاید این اتفاقات را کاملا جنبش حق‌طلبی فرض کند. اما واقع‌گرایی حکم می‌کند که از مطالبات اقوام حمایت کنیم و در‌‌ همان حال تحرکات تجزیه طلبانه و ارتجاعی خطرناک را خنثی کنیم. در کشوری با یک حکومت مقتدر و مردمی که در راه توسعه گام برمی‌دارد، بسیاری از این مسائل خودبه‌خود حل می‌شود چرا که در مناطق مورد مناقشه اصولا گوشی برای شنیدن صدای جدایی‌طلبان داخلی و خارجی وجود نخواهد داشت.

حدود دو ماه قبل محمود احمدی‌نژاد سفری به جزیره ابوموسی داشت که واکنش‌های بسیاری در بین اعراب برانگیخت. نظر شما در باره این سفر چیست؟

بسیاری از دوستان این سفر را ریاکارانه و برای خرید مشروعیت ارزیابی کردند. اما من کاملا با چنین حرکتی موافق هستم و امیدوارم همه مسوولین ایران در آینده چنین اقدامی انجام دهند. چرا که این سفر را باید در چارچوب منافع ملی و فراسیاسی ارزبابی کرد که ارتباط چندانی به اینکه چه کسی الان در راس قدرت است ندارد. ضمن اینکه اصولا حرکت‌هایی که از سوی سیاست‌مداران صورت می‌گیرد، اغلب چنین خصوصیاتی دارند و مختص احمدی‌نژاد نیست.

اما در تاریخ ثبت شد که رییس جمهور ایران در این تاریخ و در سفر استانی خود با مردم جزیره ابوموسی دیدار کرد. و این خیلی نکته مهمی است.

در ‌‌نهایت پیام شما و دوستان‌تان به دولت آمریکا در مورد حمایت از ادعای امارات چیست؟

ما فکر می‌کنیم که بزرگ‌ترین خط قرمز مردم ایران تمامیت ارضی و چشم دوختن بیگانگان به خاک کشورشان است. من امیدوارم در تصمیمات استراتژیکی که در آمریکا ممکن است گرفته شود، جایگاه تاریخی، فرهنگی و مهمی که ایران در منطقه دارد، در نظر گرفته شود. در غیر این صورت برای ایرانیان فرق چندانی ندارد که آمریکا تمامیت ارضی آن‌ها را به خطر می‌اندازد یا اینکه کشوری کوچک به نام امارات به گوشه‌ای از این خاک چشم طمع دوخته است.

One Response to گفتگو با «نجات بهرامی» درباره‌ همراهی آمریکا با امارات بر سر جزایر سه‌گانه ایرانی

  1. Pingback: بزرگ‌ترین خط قرمز مردم ایران تمامیت ارضی کشورشان است. « یادداشت های نجات بهرامی

نظر شما - لطفا از گذاشتن نظر به صورت فینگلیش خودداری کنید