https://www.statcounter.com/counter/counter.js website statistics

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

فیسبوک و زوال آداب معاشرت در ایران


۱۳۹۲/۱/۷ - ۹:۲۷

اشتراک گذاری در بالاترین
اشتراک گذاری در خوشمزه
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در فرندفید
اشتراک گذاری در توییتر
ایمیل کردن این مطلب


سعید قاسمی‌نژاد

saeed Ghasseminejad

به نظر می‌آید که فیسبوک در زوال یا به نمایش گذاشتن زوال آداب معاشرت و اخلاق فردی در جامعه ایران نقش مهمی داشته است. مثلا شما چیزی می‌نویسید؛ کسی که در هیچ روایت و قرائتی از دوستی جزو آشنایان و دوستان شما محسوب نمی‌شود و برایش دعوتامه‌ای هم نفرستاده‌اید جهت اظهارنظر سبز می‌شود و حرف درشتی به شما می‌زند. از کسانی که به صورت سازمان‌یافته جهت فحاشی حضور پیدا می‌کنند حرف نمی‌زنم. من هر چه فکر می‌کنم احتمالا خیلی از نظر آداب معاشرت مناسب نباشد، کسی در اولین برخورد تشریف بیاورد و کسی را که نمی‌شناسد به درشتی مخاطب قرار بدهد.

این رفتار در بهترین حالت مثل این است که عده‌ای غریبه نشسته‌اند، دارند با هم حرف می‌زنند، شما از در کافه وارد شوید و آن‌ها را می‌بینید، چیزی می‌شنوید، احساس وظیفه می‌کنید بروید به طرفی که نمی‌شناسید، بگویید‌ “ای ابله،! ای نادان! این پرت و پلا‌ها چه هست که می‌گویی”. اگر فیسبوک تصویرگر رفتار بخش فرهیخته‌تر جامعه ایران باشد پس واقعا اوضاع با سرعتی باورنکردنی در تمامی شئون در حال بد‌تر شدن است.

نگرانی این است که این رفتار‌ها از فضای مجازی به فضای عمومی هم سرایت کند یا اینکه این رفتار‌ها در فضای مجازی آینه رفتار هم‌وطنان در فضای عمومی باشد. مثلا فرض کنید شما رفته‌اید شمال، در حیاط ویلا دارید با دوستان‌تان صحبت می‌کنید ناگهان یک عده پیدا بشوند بنشینند سر میز و شروع کنند به سخنان درشت گفتن و در پاسخ اعتراض شما هم بگویند اگه مایل نبودید حرف‌های ما رو بشنوید چرا در حیاط نشسته‌اید که در ندارد، می‌رفتید داخل خانه در را می‌بستید. یا‌‌ همان مورد کافه را در نظر بگیرید. اکثر ما احتمالا از این کار‌ها کرده باشیم در این مدت در فیسبوک، ولی به گمانم واقعا لازم است از این حالت هیچ آدابی و ترتیبی مجوی فاصله بگیریم چرا که باقیمانده ادب و نظم اجتماعی را هم میان استفاده کنندگانش از بین می‌برد؛ فیسبوک متاسفانه حالت فضایی را پیدا کرده که ما هر چه به دهان‌مان می‌رسد می‌گوییم، حرف‌هایی که اگر در فضای واقعی به طرف مقابل بزنیم ممکن است به درگیری‌های فیزیکی ختم بشود.

مثلا اخیرا دیده‌ام که افراد برای ابراز مخالفت‌ها و دفاع از دموکراسی و حقوق بشر و استقلال و عدالت از فحش‌های چارواداری به طرف مقابل یا افراد خانواده طرف مقابل استفاده می‌کنند. شما فرض کنید این رفتار‌ها از سطح فیسبوک به سطح عمومی‌تر جامعه هم سرایت کند و این افراد فرهیخته ضمن اینکه در یک مناظره دانشگاهی در باب بزرگان سیاست و فلسفه اظهارنظرهای عمیق می‌کنند طرف مقابل را متهم کنند که همسرش را در مقابل پول در اختیار دیگر افراد می‌گذارد یا شغل شریفی دارد که گفتنی نیست، خب این دقیقا اتفاقی است که من حداقل در فیسبوک، به چشم شاهد بوده‌ام و یک تعدادی هم این سخنان شورانگیز را لایک فرموده‌اند. حالا به نظر شما چقدر راه است که این سخنان شورانگیز از فیسبوک به مناظره‌ها در محیط‌های دانشگاهی و رسانه‌ای راه پیدا کند. لااقل آن تعدادی که لایک می‌کنند معنی‌اش این است که با استفاده از فحش‌های چارواداری در فضاهای عمومی جهت مقابله با رقبای فکری سیاسی مشکلی ندارند دیگر؟

بحث آداب معاشرت در فیسبوک مدتها است ذهن من را مشغول کرده، شاید دلیلش این است که من به فیسبوک به شکل فضایی برای آشنایی‌های جدید نگاه می‌کنم، طبیعتا مثلا اگر کسی به فیسبوک به چشم فضایی برای مبارزه طبقاتی یا نبرد سیاسی یا هاید پارک یا… نگاه می‌کند نگاهش هم متفاوت است. امیدوارم تک تک ما شروع کنیم این فرهنگ اوباش‌گری را در صفحات فیسبوک خودمان محدود کنیم و به آن مجال ندهیم چرا که به گمانم فرهنگ به شدت خطرناکی است و ویران‌کننده ادب معاشرت و گفتگوی معقول و منطقی است.

3 Responses to فیسبوک و زوال آداب معاشرت در ایران

  1. سحر Reply

    ۱۳۹۲ فروردین ۱۳ at ۹:۳۳ بعد از ظهر

    جدا از اینکه من با کلیت نوشته شما موافقم اما مثال‌هایی که می‌زنید اشتباه است. وقتی شما مطلبی را به صورت عمومی منتشر می‌کنید دیگر مثل گپ زدن با دوست‌تان در حیاط خانه‌تان یا کافی‌شاپ نیست، بلکه در بهترین حالت مثل این است که روی سن نمایش و در حضور تماشاگران در حال گپ زدن با تعدادی از دوستان‌تان باشید که در بین تماشاگران نشسته‌اند. در چنین حالتی اگر چند نفری هم بدون دعوت وارد شده باشند و شروع به بد و بیراه گفتن کرده باشند، شما حق دارید که از انتظامات سالن بخواهید بیرون‌شان کنند. به هر حال خود فیبسوک راه‌هایی برای این مشکل در نظر گرفته که از بلاک کردن یا گزارش دادن افراد تا تنظیم پرایوسی را شامل می‌شود.

  2. طراوتصدور Reply

    ۱۳۹۲ فروردین ۱۴ at ۱۲:۱۵ قبل از ظهر

    والا مسیر بر عکس است. ما ایرنیها زشتی های فرهنگیمان را به فیس-بوق هم کشانده ایم. ما ملت ایران با عادت تعارف که امری است ملال آورر حوصله همدیگر را سر میبریم ولی وقتی چشم تو چشم نیستیم و کسی ما را نمیشناسد همه چیز یادمان میرود. نمونه اش فرهنگ یا در واقع بی فرهنگی در امر رانندگی است. چرا در رانندگی تعارف نمیکنیم و حق تقدم برای دیگری قایل نمیشویم؟

  3. بهمن Reply

    ۱۳۹۲ فروردین ۱۸ at ۵:۱۷ بعد از ظهر

    این فرهنگ، در فضای مجازی تنها محدود به فیس بوک نیست. حتی پیش و بیش از فیس بوک در وبلاگ های فارسی همین فرهنگ اتهام زنی، فحاشی و تخریب شخصیت به شکل گسترده ای آغاز شده بود. همین حالا نام ۱۰ شخصیت سیاسی (ترجیحا اپوزیسیون) را در گوگل جستجو کنید تا ببینید چه تعداد وبلاگ و وبسایت به سخیف ترین و بی رحمانه ترین شکل ممکن در موردشان در وبلاگ های فارسی مطلب نوشته شده است. تازه وبلاگ نویسان را اغلب فعالان سیاسی و اجتماعی و یا دنبال کنندگان مسائل سیاسی-اجتماعی تشکیل می دادند و به نسبت شبکه های اجتماعی همچون فیس بوک می بایست محیط های پاک تری می بود.

نظر شما - لطفا از گذاشتن نظر به صورت فینگلیش خودداری کنید