https://www.statcounter.com/counter/counter.js website statistics

Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

به یاد “زیبا” در یازدهمین سال قتلش


۱۳۹۳/۴/۲۳ - ۱۱:۲۳

اشتراک گذاری در بالاترین
اشتراک گذاری در خوشمزه
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در فرندفید
اشتراک گذاری در توییتر
ایمیل کردن این مطلب


سیما تاج‌دینی

اگر هنوز در بین ما بود امسال شصت و شش ساله می‌شد. بانویی که در سال ۱۹۴۸ میلادی (۱۳۲۷ خورشیدی) به دنیا آمد و نام زهرا بر او گذاشتند. گرچه خود “زیبا” را مناسب‌تر یافت و بعدها برگزید و برخود نهاد. جای شگفتی نیست که زیبا کاظمی، زنی زاده‌ی شیراز پر از مایه‌های هنری باشد و علی‌رغم زندگی پر نشیب و فرازش همیشه بخشی از آن به هنر اختصاص یابد. زیبا در دو سالگی پدرش را از دست داد، ولی با زحمات مادر و تلاش خود موفق شد از مدرسه‌ی عالی سینما و تلویزیون در تهران در سال ۱۹۷۲ فارغ‌التحصیل شود سپس در سال ۱۹۷۴ برای ادامه تحصیل در رشته‌ی ادبیات و سینما به دانشگاه پاریس رفت و در سال ۱۹۸۵ دکترایش را در رشته هنر و ادبیات دریافت کرد. در سال ۱۹۹۳ بود که به همراه پسرش، استفان هاشمی، سرانجام به کبک کانادا مهاجرت کرد. در کانادا با نشریاتی چون “گلوب اند میل” و موسسه انگلیسی “کمرا اکسپرس” همکاری داشت. به گفته‌ی پسرش او که هیچ‌گاه جمهوری اسلامی را به عنوان یک حکومت به رسمیت نشناخته بود، چون میلیون‌ها ایرانی دیگر با شرایط موجود در زادگاهش کنار نیامد و کشور دیگری را برای زندگی برگزید. زادگاهی که دیگر حتی ارزش انسانی برابر با یک مرد را در آن نداشت و زیبا بودن در آن خود جرم بود و گناه.

زیبا هیچ‌گاه پس از ترک ایران مسافرتی به زادگاهش نداشت و تنها هنگامی به کشور بازگشت که یک عکاس-خبرنگار حرفه‌ای بود. در طی سال‌ها مسافرت‌های زیادی به کشورهای گوناگون منطقه چون افغانستان و عراق و هم‌چنین کشورهای آفریقایی، شرق اروپا، آمریکای مرکزی و دیگر نقاط داشت. تلاش او در این سال‌ها، ثبت و رساندن صدای قربانیان ستم، جنگ و نابرابری بود و به گفته‌ی پسرش این کار را به دلایل انسانی انجام می‌داد. زیبایی که خود قربانی یکی از وحشیانه‌ترین و دهشتناک‌ترین برخوردها شد. آن هم در شرایطی که هیچ اجباری برای پذیرفتن خطر و رساندن خود به در ورودی زندان اوین نداشت، ولی ندای وظیفه و وجدانش چاره‌ای جز این برایش نگذاشت. کاری که بهایی بس سنگین برای آن پرداخت و به دستگیری و شکنجه و قتل او انجامید. پسرش یازده سال است که در انتظار اجرای عدالت برای مادریست که لنز دوربینش به دنبال یافتن و ثبت حقیقت در زندانی بود که هزاران ایران هم‌چون عموی نگارنده را به کام مرگ کشید و کماکان صدها نفر از بهترین فرزندان میهن را در دخمه‌هایش در گروگان دارد.

در این روزها (اوایل ماه جولای) که در کانادا ما ایرانی-کانادایی‌ها ۱۴۷‌مین زادروز کشور دوم‌مان را همراه و همگام با دیگران گرامی داشتیم و جشن گرفتیم اندیشیدن به آنچه بر این زن ایرانی-کانادایی در زادگاهش و در روزهای پایانی‌ عمرش در سلول‌ها و در دست قاضیان و شکنجه‌گران رفته بسی دشوار است؛ به‌ویژه آنکه قاتلان و شکنجه‌گران و آمرین‌شان نه تنها مجازات نشده‌اند، که بعضا در پست‌های دولتی و مناصب حکومتی دیگری مشغول به کارند. نمی‌توان از بیان این نکته صرف‌نظر کرد که او دلیرانه به انتخاب خود در یکی از خطرناک‌ترین مکان‌هایی که می‌توانست حضورش خطر جانی برایش داشته باشد حاضر شد تا خانواده‌ی زندانیان سیاسی پشت در زندان اوین را تنها نگذارد. اکنون پس از یازده سال تنها فرزندش “استفان” کماکان پی‌گیر پرونده‌ی مرگ مادر است و انتظار می‌رود دولت کانادا با حساسیت بیشتری این پرونده را پی‌گیری و از زندگی و امنیت شهروندانش در خارج از کانادا دفاع کند و این پرونده را به سرانجامی عادلانه برساند.

در یازدهمین سالگرد مرگ زیبا آرزو داشتم که می‌دانست زن ایرانی-کانادایی دیگری این سوی دنیا به او و پسری که یازده سال در انتظارش است می‌اندیشد. زنی که آرزو دارد روزی به زودی در کشوری آزاد بر آرام‌گاه زیبا زیباترین گل‌ها را گذارد و پیمانه‌ای شراب شیراز به یادش بنوشد.

* سیما تاج‌دینی، نقاش، فعال حقوق بشر و عضو هیأت مدیره‌ی کنگره‌ی ایرانیان کانادا است.

** برای بازدید از وب‌گاه رسمی زیبا کاظمی می‌توانید اینجا را کلیک کنید.

6 Responses to به یاد “زیبا” در یازدهمین سال قتلش

  1. محمد حسین Reply

    ۱۳۹۳ تیر ۲۴ at ۹:۵۲ قبل از ظهر

    از مرگ ایشان متاسفم
    اما شما کسانی که به سر نوشت مملکت خود پشت کرده و ساکن کانادا شده اید ایرانی نیستید . ایران مهمانان زیادی در طول تاریخ داشته است. کسانی که کولی وار هر جایی که وضع بهتری داشته باشد رحل اقامت می افکنند. ایران هیچوقت به شما احتیاج نداشته و نخواهد داشت.

  2. همایون Reply

    ۱۳۹۳ مهر ۱۴ at ۷:۱۲ قبل از ظهر

    سرکار خانم سیما تاج دینی
    از اینکه پس از یازده سال از خانم زهرا کاظمی یکی از قربانیان جمهوری اسلامی یادی کرده اید بسیار سپاسگزارم هم میهنان زیادی در درازای حکومت این جنایتکاران نابود و به قتل رسیده اند که باعث تاثر بیش از اندازه انسان های مسئول و آزادیخواه شده است و اما شوربختانه هستند فرصت طلبانی که سر در آخور این آخوند ها دارند و تلاش میکنند آنانی که صدای اعتراض این بنا حق کشته شدگان میشوند و یادی از آنان میکنند را تخطئه کرده و پا روی حقیقت گذاشته و خون این عزیزان را نادیده بگیرند و پایمال کنند و با زدن انواع انگ ها و ایجاد رعب و وحشت صدای ما را هم خاموش کنند و نمیدانند که ما از این فرصتی که در کشور های آزاد بدست آورده ایم و با تلاش مستمر خود نخواهیم گذاشت خون کشته شدگان آزادی خواهی که در راه نجات ایران و ایرانی به زمین ریخته شده پایمال گردد و این جانیان را راحت نخواهیم گذاشت.

  3. اسماعیل احمدی / زرتشت Reply

    ۱۳۹۴ تیر ۲۷ at ۱۲:۱۹ قبل از ظهر

    درود . سادش همراه مبارزان آزادی در ایران همواره گرامی خواهد بود …

  4. Dara Parsi Reply

    ۱۳۹۴ تیر ۲۷ at ۶:۲۴ قبل از ظهر

    روانش شاد و ننگ و لعنت به اهریمنان اسلام و حکومت اسید پاشان که او را بیگناه به شهات رساندند.

  5. حمید از فصل سرد Reply

    ۱۳۹۴ تیر ۲۷ at ۳:۰۷ بعد از ظهر

    ممد حسین جان
    ادبییاتت مثل رفسنجانی و اصلاحاتیاست. چرا اینو میگم؟ چون از ۹۲ به بعد تمام این دار و دسته سعی کردن “هاشمی” رو به جای رفسنجانی تو دهنا و به طبع تو ذهنا بندازن.. چون از پلیدی و جنایت هایی که با اون اسم گره خورده حسابی آگاه بودن، اما انقد احمق که فکر نمیکردن جنایت با تغییر نام و لفاظی پاک نمیشه. همینطور که برای افسرای نازی که بعد از جنگ جهانی دوم از سوراخای گوشه و کنار دنیا با اسم و هویت های مختلف به دادگاه و سزای عملشون کشونده شدن… حالا تو هم داری میگی مرگ، یه جوری میگی که انگار طرف رفته ایران، بعد رفتن بیرون شهر آبگوشت خوردن و عصری تو راه برگشت حالش بد شده و از دنیا رفته! نه، این انسان مسوول از همون دنیایی آمده بود که تو داری سعی میکنی که همه تبعید شدگان به اونجا را با این حرفا تخطئه کنی.. چون براش مهم بود که اونجا چی میگذره و انسانایی که تو اون مرز و بوم (ایران) هستن چی میکشن

    خجالت بکش! جمهوری اسلامی و آبدارچیاش که اصلاحات چیا باشن، در تاریخ ایران لحظه خواهند بود و بس. چرخ گردون همیشه میچرخه
    !
    میچرخه! پوچ تر از اونی هست که خودتو دلخوش به گرمابه و گلستان بکنی
    !

  6. مازیار Reply

    ۱۳۹۵ تیر ۲۳ at ۶:۲۱ بعد از ظهر

    حمید جان
    ادبیات محمد حسین اصلا شأن پاسخگویی ندارد که هر که دلش با ایران باشد ایرانی است و هر که در ایران باشد و دلش برای آن نتپد نه.
    من یک شهروند عادی ایرانم که نتوانسته‌ام به موقع از کشور خارج شوم و برای خانواده‌ام زندگی بهتری فراهم کنم. اما در ایران هرگاه جریان اصلاحات حاکم شده زندگی اندکی آسوده‌تر و بسامانتر شده. افزایش آگاهی طبقات متوسط در دو دهه‌ی اخیر مرهون ایجاد زیرساخت‌های ارتباطی وسیع توسط همفکران رفسنجانی و آزادی نسبی مطبوعات توسط خاتمی است. اگر جناح همفکر با رهبر، بلامنازع قدرت را در اختیار داشت -همانطور که بارها هم به زبان آورده‌اند- اینترنت و زیر ساخت‌هایش را حرام می‌دانست و به هیچ قیمتی اجازه‌ی دسترسی به اطلاعات آزاد را فراهم نمی‌ورد. همانطور که قانون “لغو ممنوعیت استفاده از وسائل دریافت از ماهواره” با حکم حکومتی رهبر (و بی‌سر و صدا) از دستور مجلس پنجم خارج شد.
    جنایات نظام اسلامی بر هیچکس پوشیده نیست. از رفسنجانی تا خمینی تا روحانی همه مسؤلند. اما برای من عجیب است که شما در جایگاه یادآوری نام و یاد زنده‌یاد زیبا (زهرا) کاظمی نه مسببان اصلی آن قتل (قاضی مرتضوی و جناح رهبری) بلکه اصلاح طلبان و رفسنجانی را آماج نفرتت کرده‌ای. در بین این جنایتکاران تنها کسانی که (ولو اندکی) به عبث بودن ایدئولوژی و نتایج فاجعه بار اعمال خویش پی برده‌اند، همین گروهند. عجیب نیست که ما همه‌ی نفرت را نثار همین عده کنیم؟

نظر شما - لطفا از گذاشتن نظر به صورت فینگلیش خودداری کنید