Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

مواجهه‌ لیبرال-دمکرات‌های ایرانی با اسراییل


۱۳۹۳/۴/۳۰ - ۲۱:۰۰

اشتراک گذاری در بالاترین
اشتراک گذاری در خوشمزه
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در فرندفید
اشتراک گذاری در توییتر
ایمیل کردن این مطلب


مجید محمدی

مجید محمدی

 مسأله‌ی اسراییل و مشکلات ناشی از اقدامات آن برای فلسطینیان موضوعی نیست که ایرانیان بتوانند نادیده بگیرند چون حتی اگر برخی از آن‌ها چنین کنند بخشی دیگر با اتهام (جاسوس و عامل) و برچسب (صهیونیست و هم‌سو با لابی اسراییل) و نامه‌نویسی جمعی (مبنی بر منع رفتن افراد به این کشور) آن‌ها را به واکنش وا می‌دارند. از این جهت، لیبرال‌دمکرات‌های ایرانی که مواضعی متفاوت با اسلام‌گرایان اصلاح‌طلب، مارکسیست‌ها، و اسلام‌گرایان تمامیت‌خواه دارند، باید به روشنی نگرش خود به کشور اسراییل و رفتارهای دولت آن را بیان کنند.

 لیبرال‌دمکرات‌های ایرانی در شش موضوع با دیگر شهروندان ایرانی اسلام‌گرا، مارکسیست یا ضد امپریالیست/ضد صهیونیست در موضوع اسراییل اختلاف نظر دارند:

 دشمنی یا روابط دوجانبه

لیبرال‌دمکرات‌های ایرانی هیچ دلیلی بر دشمنی با دولت و مردم اسراییل نمی‌بینند و معتقدند دشمنی با اسراییل کمکی به استیفای حقوق فلسطینیان نمی‌کند. بحث آنها این نیست که باید یا نباید از فلسطینی‌ها فلسطینی‌تر شد یا نشد بلکه آن است که اصولا نمی‌توان با یک ملت روابط خود را با دشمنی و دوستی تعریف کرد. روابط ملت‌ها بر اساس احترام و همکاری متقابل شکل می‌گیرد و این به نفع همه است. وقتی احترام و هم‌کاری باشد، همه با هم دوست هستند (حداقل در حوزه‌ی منافع متقابل) و خواهند ماند.

موجودیت یا رفتار

لیبرال‌دمکرات‌های ایرانی به جای تمرکز بر موجودیت اسراییل بر رفتار‌های دولت اسراییل و مردم این کشور تمرکز دارند. آن‌ها به دنبال سوراخ کردن تاریخ برای افزایش انتقام‌جویی و کشمکش نیستند چون در تاریخ هر ملتی می‌توان این کشمکش‌ها را یافت. هنوز می‌توان به سراغ جنگ داخلی امریکا با صد‌ها هزار کشته رفت و زخم‌های کهنه را باز کرد (چنان‌که برخی در ایالات جنوبی می‌کنند) اما این کار به نفع هیچ‌کس نیست یا می‌توان به سراغ نزاع میان سنی و شیعه در داخل ایران رفت و بر دشمنی‌ها افزود. اما می‌توان رفتار دولت اسراییل با فلسطینیان در گذشته و حال را مورد بررسی قرار داد و راه‌هایی برای تصحیح آن مطرح کرد. اسلام‌گرایان تمامیت‌خواه هم‌چنان نافی موجودیت اسراییل هستند. اصلاح‌طلبان مذهبی و مارکسیست‌ها نیز در این موضوع یک‌پارچه نیستند: برخی بر رفتار و برخی بر موجودیت این دولت تمرکز دارند.

 لیبرال‌دمکرات‌ها در عین توجه به مشکل آوارگان و تداوم اشغال زمین‌های فلسطینی و ساختن شهرک‌های یهودی، راه‌حل را محو اسراییل از نقشه نمی‌دانند چون تغییر نام یک منطقه مشکلی را حل نمی‌کند بلکه تغییر رفتار دولت اسراییل مثل توقف ساختن شهرک‌ها و تخلیه‌ی کرانه‌ی باختری می‌تواند تنش‌ها را کاهش دهد. دولت اسراییل یا هر دولت دیگری باید رفتار خود را با شهروندان بر اساس حقوق مدنی و اساسی آن‌ها تنظیم کند. عین همین موضوع را در مورد دیگر دولت‌های منطقه می‌توان گفت. دولت سوریه یا جمهوری اسلامی یا مصر باید تغییر رفتار دهند و محو شدن نام مصر یا ایران یا سوریه از روی نقشه مشکل را حل نمی‌کند.

 اسراییل: جامعه‌ی بسته یا باز

لیبرال‌دمکرات‌های ایرانی به تنوع و تکثر و ساختارهای دمکراتیک و آزادی رسانه‌ها در اسراییل توجه دارند در حالی که اسلام‌گرایان کلا این موضوع را نادیده می گیرند. لیبرال‌دمکرات‌ها متوجه هستند که انتقادی از دولت اسراییل مطرح نمی‌شود که نخست در رسانه‌های خود این کشور مطرح شده باشد. دمکراسی اسراییل یک دمکراسی چندحزبی فعال است که گرایش‌ها و منافع گروه‌های مختلف در این کشور را منعکس می‌کند اما باید نسبت به اعراب اسراییلی با نگاه بازتری برخورد شود.

 سلطه‌طلبی یا حق دفاع

لیبرال‌دمکرات‌ها حق دفاع هر کشور و ملتی را بالاخص در شرایط مخاطره و تهدید به رسمیت می‌شناسند. آنها متوجه هستند که کشور اسراییل در منطقه‌ای قرار دارد که دشمنان جدی آن به دنبال محو کردنش از جغرافیا هستند. طبعا این شرایط باعث می‌شود که اسراییل از هر امکانی برای رفع تهدید‌ها استفاده کند. در کشوری که افراد عادی را در اتوبوس با بمب‌گذاری می‌کشند دولت می‌تواند مسببان را به سرعت بازداشت و محاکمه کند یا در جنگ مسلحانه با آنها درگیر شود. اسراییل نشان داده که سلاح هسته‌ای نیز برای آن صرفا نقش بازدارندگی داشته و هیچ کشوری را در منطقه به محو تهدید نکرده است.

 در دغدغه‌ نسبت به برنامه‌ی اتمی جمهوری اسلامی، اسراییلی‌ها تنها نیستند. بسیاری از شهروندان ایرانی به واسطه‌ تجربه‌ی ۳۵ سال دروغ‌گویی مقامات، کشتار جمعی مخالفان، عملیات تروریستی علیه دگراندیشان و فعالان سیاسی و دو دهه پنهان‌کاری در برنامه‌ی اتمی با همین دیده‌ی تردید به برنامه‌ی اتمی جمهوری اسلامی می‌نگرند. طبعا دولتی که از سوی جمهوری اسلامی به  محو تهدید شده، می‌تواند بیش از همه به رفتار مقامات جمهوری اسلامی نگرانی داشته باشد.

 یک یا دو دولت

برای لیبرال‌دمکرات‌های ایرانی حقوق برابر شهروندان اسراییلی و فلسطینی بیش از تک‌دولتی یا دو-دولتی بودن منطقه‌ای که امروز بر نقشه دیده می‌شود اهمیت دارد. فلسطینیان می‌توانند در کشور خود دارای حقوق برابر باشند و بدون تبعیض زندگی کنند یا در یک اسراییل با یهودیان حقوق برابر داشته باشند و حقوق آنها مورد احترام باشد. از نگاه لیبرال‌دمکرات‌ها یک یا دو دولت شدن اسراییل موجود، به آرای مردم غزه و کرانه‌ی باختری و پذیرش مردم این مناطق به عنوان شهروندان اسراییلی با همه‌ی حقوق بستگی دارد. مردم سوریه امروز در زیر پرچم یک دولت مستقل زندگی می‌کنند اما شرایطی بسیار وخیم‌تر از فلسطینیان دارند.

 مخالفت با رژیم یا هم‌دستی با صهیونیزم

از نگاه مقامات جمهوری اسلامی و اصلاح‌طلبان مذهبی حکومتی، رابطه‌ای مستقیم میان هم‌سویی یک گروه یا کشور با صهیونیزم و مخالفت با سیاست‌های جمهوری اسلامی بالاخص سیاست خارجی و هسته‌ای آن وجود دارد. هنگامی که دولت فرانسه در مذاکرات ژنو مواضع روشن‌تری در باب محدودیت علیه برنامه‌ی اتمی جمهوری اسلامی اخذ کرد، روز‌ها مقامات و رسانه‌های دولتی و شبه‌دولتی، دولت این کشور را دست‌نشانده‌ی نتانیاهو معرفی کردند. کسی که برنامه‌ی اتمی ایران را متوجه به ساخت بمب بداند از سوی مقامات و لابی آن در خارج کشور به همراهی با دولت اسراییل متهم می‌شود.

 از نگاه لیبرال‌دمکرات‌ها هیچ رابطه‌ای میان مخالفت با سیاست‌های رژیم و ارتباط با دولت اسراییل وجود ندارد و حتی اگر گروهی با دولت اسراییل ارتباط داشته باشد، این امر خودبه‌خود نمایان‌گر درست و نادرست بودن مواضع آن نیست.

2 Responses to مواجهه‌ لیبرال-دمکرات‌های ایرانی با اسراییل

  1. احمد Reply

    ۱۳۹۳ مرداد ۱ at ۱۲:۱۳ قبل از ظهر

    کاملا با نظرات استاد فرهیخته دکتر محمدی موافقم. این بهترین پاسخ به امثال آقای سهیمی و ضد امپریالیستهای جهان وطنی مثل ایشان است که چشم بر جنایات بشار اسد به صرف مخالفت او با آمریکا و اسراییل بسته اند ولی در مورد جنایتی کوچکتر از آن (حمله اسراییل به غزه)بیش از اندازه هیاهو به راه می اندازند.

  2. man irani Reply

    ۱۳۹۳ مرداد ۳ at ۱۰:۰۰ بعد از ظهر

    زنده باد…

نظر شما - لطفا از گذاشتن نظر به صورت فینگلیش خودداری کنید