Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

این کورش‌های منتظرالقائم


۱۳۹۴/۹/۱۷ - ۷:۴۶

اشتراک گذاری در بالاترین
اشتراک گذاری در خوشمزه
اشتراک گذاری در فیس بوک
اشتراک گذاری در فرندفید
اشتراک گذاری در توییتر
ایمیل کردن این مطلب


سعید قاسمی‌نژاد

Saeed-GhasemiNejad

به اوضاع ایران که نگاه می‌کنی یک چیز مشخص است. ایران عصر پهلوی، با تمام کم و کاستی‌هایش که قابل انکار هم نیستند، استثنایی بر قاعده بود که تنها با فشار می‌توانست بر جماعت آریایی-اسلامی آخوندپسند و امت همیشه در صحنه تحمیل شود. به محض اینکه فشار برداشته شد، جماعت، دست‌افشان و پای‌کوبان، هم‌چون فنری فشرده، ایران را به‌‌ همان گند و کثافتی که در عصر قاجار و پیش‌تر، در آن غوطه‌ور بود برگرداندند. پایه‌هایی که در عصر آن پدر و پسر بنا نهاده شد چندان استوار، و اقلیتِ خواهان گسست در ایران آن‌قدر بودند که این رجعت به گند و کثافت به سرعت برق و باد نباشد؛ اما در ‌‌نهایت ایستادن در برابر گردباد تباهی‌‌ رهاشده از جعبه پاندورا بیشتر جهت ثبت در تاریخ بود. 

راهِ رفتن به گمانم‌‌ همان است که رجال صدر پهلوی رفتند: ما نیازمند گسستن از این تباهی هستیم و باید به ملل متمدن دنیا بپیوندیم. مقصدِ بی‌تعارف، آن چیزی است که در سده‌های اخیر در غرب پرورده شده است. آن بالاست و دور از دسترس ما، باید بجهیم تا به آنجا برسیم. زیر پای‌مان اما همه لجن سست است، مدام فرو می‌رویم و سکوی پرتابی نداریم. برای یافتن آن سکوی پرتاب، باید لجن را کنار بزنیم و زمین سختی پیدا کنیم. 

آن زمین سفت و سخت، شکوه ایران باستان عصر هخامنشی است که اگرچه مقصد نیست اما نقطه مقابل این عصر طولانی ظلمت و تباهی است. ما برای اینکه باورمان بشود می‌توانیم چیز دیگری بشویم نیاز داریم دریابیم که زمانی چیزی دیگری بوده‌ایم. این تباهی و دنائت همه آن چیزی نیست که ما بوده‌ایم و می‌توانیم باشیم. جمهوری اسلامی هم البته خوب این نکته را فهمیده است و با تمام توان برای تباه کردن و پوساندن آن سکوی پرتاب باقی‌مانده می‌کوشد. این آریایی‌های قاسم‌سلیمانی‌پرست، این کورش‌های منتظرالقائم، این بچه‌شیعه‌های آریوبرزن‌دوست، این سیدهای طباطبایی که در خامنه‌ای فره ایزدی می‌بینند، این‌ها همه می‌خواهند به ما بگویند: سخت نگیرید و بیهوده نکوشید! ما و شما از اول هم همینی بوده‌ایم که حالا هستیم، ما همه تباهیم و همواره بوده‌ایم.

نظر شما - لطفا از گذاشتن نظر به صورت فینگلیش خودداری کنید